SOMUT OLMAYAN KÜLTÜREL MİRASIMIZ MANİLER: BORABOY KÖYÜ DERLEMESİ

     Maniler Orta Asya’dan Anadolu’ya binlerce yıllık Türk halk edebiyatının hem çok zengin hem de en güzel örnekleriyle söyleyeni belli olmayan,   somut olmayan kültürel mirasımızdır. Mâni söylemeyi bilen kişiler sayesinde bu gelenek, kuşaktan kuşağa aktarılarak günümüze taşınmıştır. Gelişen ve değişen teknolojide insanlar duygularını ifade etme biçimi de değişiklik göstermektedir. Yıllar önce insanlar duygularını manilere dökerek ifade etmişler. Mani söyleme geleneğini araştırdığımızda Amasya'daki köylerin ileri yaştaki halkının geniş bir mani kültürüne sahip oldukları anlaşılmıştır. Araştırma alanı olarak Amasya ve Köylerinde yaşayan insanların seçilerek, yüzyıllar içerisinde gelişerek günümüze gelen güçlü bir sözlü edebiyat geleneğine sahip olması ve yörede maniler üzerine yapılmış bu tarz bir çalışmanın bulunmuyor olması etkili olmuştur. Derlemeler sırasında gözlem ve görüşme tekniklerinden yararlanılmıştır. Yaptığımız alan taramasında çok sayıda mani yazıya geç...

 

  Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Teşkilatı (UNESCO) 17 Ekim 2003 tarihinde Paris’te düzenlenen 32. Genel Konferansında, Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesini kabul etmiştir. Türkiye 19 Ocak 2006 tarihli ve 5448 sayılı Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesinin Uygun Bulunduğuna Dair Kanunla bu sürece dâhil olmuş ve 27 Mart 2006 tarihinde resmen taraf olmuştur. Kültür ve Turizm Bakanlığının, 4848 Sayılı Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanununun 13. maddesine göre Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü icracı birim olarak çalışmalarını sürdürmektedir. Somut  Olmayan Kültürel Miras, özellikle  aşağıdaki alanlarda belirir: a)   Somut olmayan kültürel mirasın aktarılmasında taşıyıcı işlevi gören dille birlikte sözlü gelenekler ve anlatımlar (destanlar, efsaneler, halk hikâyeleri, atasözleri, masallar, fıkralar vb.), b)   Gösteri sanatları (Karagöz, meddah, kukla, halk tiyatrosu vb.), c)   Toplumsal uygulamala...